Artykuł Degustacja na odległość / Degustacje online pochodzi z serwisu Pick and Taste.

Cygaro składa się z wkładki (liście w środku, dające ciało, moc, smak, częściowo aromat, oraz kulturę spalania), zwijacza (utrzymujący cygaro w kształcie, ma być przede wszystkim elastyczny) oraz pokrywy (zewnętrzny liść, ładny wygląd i aromat).

Prawidłowe przechowywanie cygar:

Optymalna wilgotność to 67-69%, w zależności od pochodzenia tytoniu. Obiegowa opinia o kubańskich cygarach brzmi, że lubią bardziej suche warunki, nawet do 62%. Cygara powinniśmy trzymać z dala od źródeł ciepła i bezpośredniego światła. Powinniśmy unikać również skoków wilgoci – bardzo nagłe mogą być bardziej szkodliwe od za niskiej/wysokiej wilgoci.

Problemy z cygarem:

Zbyt wilgotne cygara – ryzyko pleśni, kiepskie spalanie.

Zbyt suche cygara – ostry smak, wysuszone olejki i utrata aromatów.

Pleśń – najważniejsze odseparować zarażone cygara od innych, jeśli pleśń miała kontakt z innymi cygarami to jedno i drugie cygaro należy wyrzucić, jeśli dotykała humidora – przetrzeć spirytusem to miejsce.

Kiepski ciąg – za ciasno zwinięte liście, jeśli da się namacać „przytkane” zgrubiałe miejsca, albo rozgnieść palcami delikatnie to miejsce, albo wbić wykałaczkę od jej strony. Powód – zbyt wilgotne, źle zwinięte.

Robaczki w cygarze – zdarza się, sugerujemy niezwłoczne odseparowanie (jak przy pleśni. Zalecana jest również uważna obserwacja humidora. W skrajnych przypadkach nawet wymrażanie cygar.

Krzywe spalanie – złe odpalenie cygara (brak opalania, lub krzywe opalanie), źle przechowywane cygaro (np. nad źródłem wilgoci, bardziej wilgotne z jednej strony), zła konstrukcja cygara (zewnętrzne liście cygara palą się szybciej niż wewnętrzne).

Miejsce uprawy tytoniu:

Tytoń potrzebuje wilgoci i ciepła. Idealne warunki na uprawę liści do cygar to pomiędzy zwrotnikami raka i koziorożca, szczególnie w ich okolicach. Tradycyjnie uprawiane są na Karaibach i w Ameryce Środkowej, stamtąd pochodzi większość wysokiej jakości liści, ale często używa się także z Afryki (Kamerun), Filipin i Indonezji (Sumatra) czy Ekwadoru. Cenione są też liście z Connecticut w USA.

Tytoń lubi ciepło i wilgotność (tytoń robi się nawet w Polsce, lecz co najwyżej do papierosów i to gorszej jakości). Gleba, w przeciwieństwie do winorośli, im żyźniejsza tym jest lepsza. Najlepiej w płaskich dolinach otoczonych górami/wyżynami. Słońce – im mocniejsze, tym intensywniejszy, ciemniejszy i trudniej palący się tytoń.

Najlepsze cygara powstają w regionie upraw liści. Znikoma ilość manufaktur w Stanach, skoncentrowanych na lokalnym rynku. W Europie produkcja cygaretek, cygar maszynowych, cygar z suchego tytoniu i słabych jakościowo cygar.

Kolory cygar:

Z grubsza podstawowy podział: Jasne (Claro i odmiany), naturalne (Colorado itd.), Maduro (odmiany)

Maduro – kolor ciemny brąz/czarny nie jest naturalny, jest wynikiem dłuższej fermentacji w wyższej temperaturze  wzmaga słodycz, dominują nuty czekolady/kawy, ziemi i przypraw. Tylko niektóre, bardzo grube liście się do tego nadają, np. Connecticut Broadleaf, Czy San Antonio (Meksyk) Arapiraca (Brazylia). Są bardziej ekonomiczne metody osiągania ciemnego liścia okrywowego (ciśnienie, para, malowanie) jednak oddają tylko wizualny efekt, nie smakowy.

Moc cygar:

Moc można rozumieć dwojako – zawartość nikotyny (jak bardzo kopie – jest to właściwe pojęcie mocy) i profil smakowy (intensywnie pikantny, lekko agresywny). Jest też budowa – analogicznie jak w winie, odczucia pełni smaku w ustach. Moc zależy od gatunku tytoniu i oddziaływania słońca na liście. Wszystkie liście to Nikotiana Tabacum.  Często wyróżnia się w nazwie pochodzenie ziaren i upraw, np. Eduadorian Sumatra oznacza że ziarna z Sumatry były uprawiane w Ekwadorze.

Formaty cygar:

Podstawowe rozróżnienie to cygara Parejo (klasyczny kształt, proste boki i okrągła główka, nieważne jaka grubość i długość) i Figurado (wszystkie dziwnie wyglądające cygara od torped po culebry)
Rozmiar podaje się w 2 płaszczyznach – długość (centymetry/milimetry, w stanach używa się cale) oraz ring, czyli średnicę cygara – mierzy się w skali do 64, gdzie 64 to zawsze 1 cal (2,54cm) a 1 to 1/64cala.

Popularne rozmiary:

Corona: 14-15,3cm długości, ring 42-44

Churchill: 17,8cm, ring 47

Robusto: 12-14cm, ring 48-52

Panatela:13-19cm, 34-38 ring – chude i długie

Torpedo: kształt głowy ostro stożkowy, niczym pocisk boki proste (cały rdzeń cygara tej samej grubości)

Belicoso: torpeda z bardziej zaokrągloną głową,

Piramida: torpeda, któreś średnica rozszerza się z każdym centymetrem (najgrubsze przy stopie, najcieńsze przy głowie)
Perfecto: niczym w starych filmach, coraz grubsze aż do środka cygara, potem zaczyna się zwężać, aż do malutkiej stopy.

Formaty są zwyczajowo uznane ale nie zawsze mają u każdego producenta te same rozmiary (różnice pomiędzy robusto a robusto potrafią być znaczne), ponadto są liczne ich warianty, mniej lub bardziej tradycyjne (petit corona, petit tres corona, corona gorda, corona larga, grande corona, half corona, coronita) –  są to różne formaty, pomimo zbieżności nazwy.

Kraj pochodzenia cygar:

W przypadku Kuby ma większe znaczenie. Wszystkie tytonie są z Kuby, praktycznie nie podają nigdy jakie rodzaje tytoniu wykorzystane.

Inne kraje używają importowanych tytoni. Np, w cygarze z Nikaragui stosuje się tytonie z Ekwadoru, Nikaragui Hondurasu i Dominikany i Peru. Przez to trudniej pisać o tak konkretnym stylu. Generalnie Nikaragua zwykle jest cielista, ciężka, mocna i wyrazista, Dominikana ma opinię tanich lekkich, cygar, ale jest miejscem narodzin naprawdę poważnych i krzepkich cygar, które mają bardziej klasyczny drzewno-korzenny charakter, Honduras bardziej aromatyczne i korzenne niż Nikaragua. Zdarzają się puros, gdzie producent używa tytoni tylko z kraju w którym się je zwija.

Artykuł Wszystko co należy wiedzieć o cygarach pochodzi z serwisu Pick and Taste.

Barwa: Białe

Region: Alzacja

Apelacja: Alzacja

Szczep: Pinot Blanc

Kolor: jasna słomka

Nos: owocowy, stłumiony

Usta: lekkie, proste

Finisz: średni

Informacje dodatkowe: jak za cenę 15 złotych bardzo przyzwoite wino

Artykuł Pinot Blanc Kiechel 2007 pochodzi z serwisu Pick and Taste.

Zapach:
: bez wody: odrobinka alkoholu, wytrawność z jęczmienia oraz ziół, odrobinka bardzo przyjemnej słodyczy, trochę za wytrawna i ziołowa, momentami przypomina coś z 21 letniej edycji, miód, słonecznik
: z wodą: głównie wytrawność, wanilia, suszone kwiaty, cytrusy, brzoskwinia – skórka i włoski, odrobina perfum i słodyczy

Smak :
: bez wody: wytrawny – ostry jęczmień, po chwili odrobina miodu zmieszanego z goryczką, rumianek, słonecznik, lody śmietankowe, czarna, gorzka czekolada, coś z perfum, morelek, ewidentne jabłka, sporo cytrusów
: z wodą: gorzkawa, wytrawność, lody śmietankowe, cytrusy, miód, liczi, kokos, perfumowana słodycz, ciepły mielony i zagotowany słód, orzechy włoskie

Finisz: słodki, odrobinka cytrusów

Podsumowanie: Typowy malt – słód, jęczmień i odrobinka czarnej czekolady.

Artykuł Glenfiddich 15 40% – OB pochodzi z serwisu Pick and Taste.

Artykuł Anka Pargua pochodzi z serwisu Pick and Taste.

Zapach:

: bez wody: sporo alkoholu, ostra, lekkie toffi i odrobina wanilii, dużo olejków, ostra skóra, dużo tytoniu
: z wodą: bardzo się zmieniła, coś z ziół, owoców, skórka brzoskwini, lekki słód, jabłka pieczone, gruszka, bardzo przyjemne i ciepłe aromaty

Smak:

: bez wody: ostra, sporo alkoholu, lekko gorzka, bardzo dużo wytrawnego słodu, jakieś trawy, dużo ziół – rumianek, bardzo rozgrzewa, na końcu skóra – bardzo wyraźna oraz tytoń.
: z wodą: wytrawna, goryczka, słodycz, toffi z ziołami, trawa, bardzo dużo wanilii, cytrusy

Finisz: wytrawny, dochodzą niuanse wanilii

Podsumowanie: Zdecydowana whisky raczej polecam ją bardziej wtajemniczonym miłośnikom

Artykuł Aberfeldy 43% pochodzi z serwisu Pick and Taste.

Artykuł Maker’s Mark pochodzi z serwisu Pick and Taste.

Jako pierwszą odwiedziliśmy Winnicę Jaworek. Znana z tego, że jest prekursorem winiarstwa w Polsce a także ze swojego Pinot Gris, które dwa lata z rzędu zdobyło złoty medal w swojej kategorii. Winiarnia położona jest w dość dużej wiosce o nazwie Miękinia zaś sama winnica w głębi za budynkami gospodarczymi. Łatwo tam trafić, są oznaczenia prowadzące do winiarni. Stare zabudowania z czerwonej cegły dodają kolorytu i zachęcają do zajrzenia w każdy zakamarek. Gdy byliśmy na miejscu właśnie zakończono modernizację sali degustacyjnej, w której będzie można kupić wino na kieliszki i zjeść małą przekąskę. W przyszłości otwarta będzie restauracja a także baza noclegowa.

Po posiadłości oprowadziła nas sympatyczna Pani Sabina, która zajmuje się w winnicy produkcją wina. Następnie rolę gospodarza przejął równie sympatyczny Pan Grzegorz, który jak się później okazało  jest starym znajomym z forum internetowego poświęconego winiarstwu. Świat jest mały. Grzegorz zajmuje się organizacją pracy w winnicy i kwestiami formalnymi. Ale najważniejsze dla nas jest to, że mogliśmy spróbować Ich win.

Tym razem chciałbym się skupić na ich flagowym winie czyli Pinot Gris 2009.

Założę się, że gdyby degustacja była w ciemno nikt z Was nie pomyślałby, że to jest polskie wino! Wino jest świetne, pachnące, soczyste, bardzo dużo tropikalnych owoców. Niczym nie ustępuje swoim bardziej doświadczonym kolegom. Jest na tyle dobre a produkcja jest na tyle mała, że ciężko je kupić poza regionem. Generalnie jeśli będziecie przejeżdżać obok Wrocławia to koniecznie trzeba tam zajrzeć.

Artykuł Winnice Jaworek pochodzi z serwisu Pick and Taste.

Artykuł Z rezerwą do Reservy pochodzi z serwisu Pick and Taste.

Artykuł Największy na świecie sklep z bordówkami pochodzi z serwisu Pick and Taste.